Sluiten

Getrainde atleten zweten sneller en meer

Artikel

Geplaatst op 1 mei 2014

Geplaatst op 1 mei 2014

Beter getrainde atleten beginnen sneller te zweten en zweten vervolgens meer per zweetklier dan minder goed getrainde atleten. Dit blijkt uit een Zuid-Koreaanse studie waarbij de zweetrespons gecontroleerd is opgewekt via medicatie.

Tijdens intensieve inspanning genereert het lichaam warmte waardoor de kerntemperatuur stijgt. Een te hoog oplopende kerntemperatuur heeft een nadelige invloed op tal van processen in het lichaam en heeft daarmee een negatief effect op de duurprestatie. Het lichaam compenseert de stijging van de kerntemperatuur door te gaan zweten. Vooral bij intensieve inspanning in de warmte is het koelen van het lichaam van belang. Door enkele dagen aan de warme omgeving te acclimatiseren kunnen ook atleten hun zweetrespons vergroten. Daarnaast is van goedgetrainde duuratleten bekend dat zij meer zweten dan minder goed getrainde atleten. Maar hoe komt dat verschil nu precies tot stand? Spreken de beter getrainde atleten bijvoorbeeld meer zweetklieren aan, of produceren ze meer zweet per klier? Onderzoekers uit Zuid-Korea hebben nu onderzocht wat de verschillen in zweetsecretie zijn tussen duuratleten en inactieve studenten.

Zweetklierstimulatie

Aan de studie deden 36 mannelijke proefpersonen mee, waarvan 16 getrainde 5- en 10-kilometer lopers en 20 inactieve studenten. Bij alle proefpersonen zijn in de onderarm zweetklieren gestimuleerd door lokaal acetylcholine toe te dienen. Hiermee is lokaal de zweetrespons op te wekken en daarmee gecontroleerd te meten. Twee dagen na de zweettest is bij alle proefpersonen de VO2max bepaald middels een fietstest.

Hoe hoger de VO2max van de proefpersonen was, hoe sneller de zweetrespons op gang kwam. De hardlopers begonnen na de zweetklierstimulatie gemiddeld 0,3 min eerder met zweten dan de inactieve studenten. Daarnaast waren bij de hardlopers meer zweetklieren geactiveerd en bleek iedere zweetklier meer zweet af te scheiden. Binnen de groep hardlopers was er een sterke relatie tussen de VO2max en de snelheid van de zweetrespons, en tussen de VO2max en de hoeveelheid zweet per klier. In de groep studenten is deze relatie niet gevonden.

Dezelfde zweetrespons tijdens inspanning?

Deze studie van Lee e.a. laat zien dat beter getrainde atleten sneller en meer zweten dan minder goed getrainde atleten. Hiermee zouden zij in theorie tijdens intensieve inspanning een grotere capaciteit hebben om warmte kwijt te raken en er dus voor te zorgen dat de kerntemperatuur minder snel oploopt. Het is echter de vraag of de gevonden resultaten zich ook zo in de praktijk voordoen. In deze studie is de zweetrespons namelijk opgewekt via medicatie en niet via inspanning. Door verschillen in o.a. warmteproductie en lichaamssamenstelling zou de zweetrespons door inspanning wel eens anders uit kunnen pakken dan in deze studie is gevonden. Overigens zou het niet gek zijn als beter getrainde atleten bij een bepaald percentage van hun maximale vermogen meer zouden zweten dan minder goed getrainde atleten. Zij leveren dan namelijk absoluut gezien een hoger vermogen, genereren daarmee meer warmte en moeten vervolgens meer warmte kwijt.

Lee JB, Kim TW, Min YK, Yang HM (2014) Long distance runners present upregulated sweating responses than sedentary counterparts. PLoS One, 9(4):e93976
Trefwoorden:
Bewaren

Geselecteerd voor jou

Praat mee

Wat is jouw mening over of ervaring met dit onderwerp? Of heb je een specifieke vraag?

Laat hieronder een reactie achter en ga in gesprek.