Schrijf je in voor de nieuwsbrief:
Sluiten

Elke training is een wedstrijdje tegen de vorige keer

Interview

Soms maken gezondheidsproblemen het mensen heel moeilijk om te blijven bewegen. Hoe gaan zij daarmee om? Wat motiveert hen of weerhoudt hen juist ervan om te bewegen? Hier het verhaal van Ron. De man van de cijfers gebruikt een hartslagmeter om alles bij te houden. En dat motiveert!

Ron Smit (37) kreeg in 2006 een motorongeluk. Toen kreeg hij te horen dat zijn bloeddruk te hoog was. En eigenlijk wist hij ook wel dat hij te zwaar was. Bij een controle bij de huisarts in 2008 kreeg hij een pil tegen die hoge bloeddruk. En de controle daarna nog één. De huisarts adviseerde Ron te gaan bewegen. Hij startte in 2009 met de Beweegkuur. Sindsdien sport hij 2 x per week en heeft hij veel minder hoofdpijn en last van duizeligheid. “En mijn bloeddruk is nu stabiel, met een pilletje minder!”

“Ik zit de hele dag te turen op beeldschermen. Gegevens vergelijken en rapporten lezen. Ik werk op een kantoor als informatie-analist. Dat is een zittend beroep. En ver weg. Dus pak ik voor en na het werk de motor of de auto. Van bewegen kwam het dus niet echt. Terwijl ik wel een sporter ben. Ik ben sportschutter. Dan ben je veel bezig met je mentale en fysieke houding, je ademhaling. Maar het vergt weinig fysieke inspanning.

Verder ben ik altijd al zwaarder geweest. Als kleine jongen woog ik doorgaans 5 kilo meer dan mijn vriendjes. Maar dat verschil werd gaandeweg wel groter… Ik wist natuurlijk wel dat ik moest gaan bewegen. Het besef kwam voor het eerst tijdens een teamuitje dat ik had georganiseerd. We gingen mountainbiken. Ik baalde behoorlijk toen ik halverwege merkte dat mijn conditie echt onder de maat was…

Hartslagmeter

Het motorongeluk en mijn hoge bloeddruk waren de aanleiding om echt in beweging te komen. De huisarts gaf me het advies mee te doen met de Beweegkuur. Alles heb ik moeten aanschaffen: gymschoenen, trainingspak… En ik deed mezelf een hartslagmeter cadeau. Ik ben een man van cijfers, grafieken en tabellen. Ik wil op papier zien wat er verandert. Dat kwam mooi uit, want bij de beweegkuur moest ik ook een logboek bijhouden. Zoiets motiveert mij enorm.

Wat me ook hielp, was het begeleidende boek met alle informatie over waarom je moet bewegen, hoe je goede voeding kiest. Als ik voor iets ga, dan wil ik er ook alles over weten. Die kennis werkt ook goed om door te zetten en vol te houden, want de eerste weken na die trainingen…. In het begin kon ik echt een paar dagen niet lopen van de spierpijn.

Samen trainen

Mijn broertje vond dat supergrappig. Hij is echt zo’n sportman. Hij gaat bijna elke dag. Zoekt leuke oefeningen voor bepaalde spiergroepen, maakt uitgebalanceerde schema’s. Hij traint nu één keer in de week samen met mij. Dan corrigeert hij me, moedigt me aan en geeft me leuke nieuwe oefeningen. De andere keer ga ik samen met mijn vriendin. Natuurlijk motiveren we elkaar. Maar de reden dat ik nog steeds doorga, is dat ik elke training zie als een wedstrijdje tegen de vorige keer. Ik wil dat er iets in de grafieken en statistieken verandert als ik heb gesport. En natuurlijk helpt het ook dat ik dankzij het bewegen veel minder duizelig ben en nauwelijks meer hoofdpijn heb. En mijn bloeddruk? Die is ook stabiel, met een pilletje minder!”

Meer persoonlijke verhalen van mensen met gezondheidsproblemen

Lees meer

Bewaren

Geselecteerd voor jou

Praat mee

Wat is jouw mening over of ervaring met dit onderwerp? Of heb je een specifieke vraag?

Laat hieronder een reactie achter en ga in gesprek.