Sluiten

Sneller lopen tijdens een triatlon

Artikel

Geplaatst op 25 september 2012

Geplaatst op 25 september 2012

Triatleten lopen tijdens een triatlon over de Olympische afstand sneller als ze tijdens het fietsen gemiddeld 1,8 gram koolhydraten per minuut innemen. Deze conclusie trekt de Engelse onderzoekster McGawley nadat zij 10 triatleten 2 ‘gecontroleerde’ triatlons heeft laten uitvoeren.

De beslissing op een triatlon over de olympische afstand vindt nagenoeg altijd plaats op het afsluitende looponderdeel. Zo ook bij de triatlons tijdens de Olympische Spelen in Londen. Bij de dames was het zelfs na het zien van de finishfoto niet voor iedereen even duidelijk dat de Zwitserse Nicola Spirig de winnares was. Omdat stayeren (meestal) is toegestaan op deze triatlonafstand gaan er zelfs geluiden dat de olympische afstand is verworden tot een ‘veredelde’ hardloopwedstrijd. Maar hoe kun je ervoor zorgen dat je na het zwemmen en het fietsen zo hard mogelijk loopt? Wat kun je bijvoorbeeld tijdens het fietsen al doen om de loopprestatie te verbeteren? Drie onderzoekers van de universiteit van Bath hebben onderzocht of triatleten sneller lopen als ze tijdens het fietsen twee verschillende soorten koolhydraten innemen.

Tien triatleten (6 mannen; gemiddelde tijd op een olympische triatlon 2:23:43 (mannen en vrouwen samen)) deden tweemaal een ‘gesimuleerde’ olympische triatlon waarbij de zwem- en fietsprestaties gecontroleerd zijn uitgevoerd. Op basis van een zwemtest kregen de triatleten tijdens het zwemmen feedback of zij het juiste tempo aanhielden. Vervolgens fietsten de triatleten aan de badrand veertig kilometer op een ergometer. Ook hier was de weerstand individueel bepaald op basis van een maximaaltest. Na het fietsen moesten de triatleten buiten de afsluitende tien kilometer zo snel mogelijk rennen. Het verschil tussen de twee triatlons was de samenstelling van het drinken tijdens het fietsonderdeel. De ene keer dronken de triatleten een mix van 1,2 gram/min maltodextrine plus 0,6 gram/minuut fructose. Deze mix was in water opgelost tot een concentratie van 14,4 procent. Tijdens de andere test dronken de triatleten kunstmatig gezoet water. Vlak voor het afronden van elke 25 procent van het fietsonderdeel dronken de triatleten een kwart van de koolhydraatmix.

Na het innemen van de koolhydraten liepen de triatleten gemiddeld 4,0 procent sneller dan na het drinken van het kunstmatig gezoete water. Dit resulteerde in een gemiddelde looptijd van 38:43 ten opzichte van 40:22. Zowel de mannelijke als de vrouwelijke triatleten liepen gemiddeld sneller, respectievelijk 4,1 en 3,7 procent. De zwemtijden tijdens de twee triatlons verschilden niet meer dan vijf procent van de tijd die de triatleten tijdens de zwemtest nodig hadden (gemiddeld 24:51). Dit was door de onderzoekers van tevoren als maximaal toelaatbaar verschil aangemerkt. De fietstijden waren gestandaardiseerd en dus ook gelijk (gemiddeld 1:03:54). Het innemen van de koolhydraten leidde er na 37,5 procent van het fietsonderdeel toe dat er meer glucose in het bloed werd gevonden dan na het drinken van het kunstmatig gezoete water. De hartfrequentie en de zelf ervaren zwaarte van de inspanning verschilden niet tijdens het fietsen. Opvallend genoeg hadden de triatleten tijdens beide triatlons evenveel last van buikklachten.

Voor veel triatleten zal de studie van McGawley en haar collega’s overkomen als een open deur. Toch is nu voor het eerst wetenschappelijk aangetoond dat het drinken van koolhydraten tijdens het fietsen een positief effect heeft op het afsluitende looponderdeel. Veel triatleten drinken echter al koolhydraten tijdens het fietsen. Of zij dat ook doen in de verhouding die onderzocht is door McGawley is onduidelijk. De triatleten kregen namelijk een mix van 1,2 gram/minuut maltodextrine plus 0,6 gram/minuut fructose, hetgeen resulteerde in 108 gram koolhydraten per uur. Steeds meer onderzoek wijst erop dat het tegelijkertijd innemen van verschillende soorten koolhydraten kan leiden tot een verhoogde koolhydraatoxidatie (zie link). Helaas heeft McGawley de koolhydraatoxidatie niet gemeten, waardoor niet met zekerheid is te zeggen dat de opgenomen koolhydraten ook echt als brandstof zijn gebruikt.

McGawley K, Shannon O, Betts J (2012) Ingesting a high-dose carbohydrate solution during the cycle section of a simulated Olympic-distance triathlon improves subsequent run performance. Appl. Physiol. Nutr. Metab., 37: 664-671
Trefwoorden:
Bewaren

Geselecteerd voor jou

Praat mee

Wat is jouw mening over of ervaring met dit onderwerp? Of heb je een specifieke vraag?

Laat hieronder een reactie achter en ga in gesprek.