Schrijf je in voor de nieuwsbrief:
Sluiten

Roelie over haar dochter, topzwemster Inge Dekker

Artikel

In 2010 had ze een korte stop door een blessure en 2 jaar later ging ze er tijdelijk tussenuit om na ruim 10 jaar even iets anders te doen dan zwemmen. Maar niet voor lang: deze week zwemt Inge Dekker het WK kortebaan in Doha. We spraken met moeder Roelie.

Zwemmen was niet Inge’s eerste sport. Ze had haar A-diploma dan al met 4 jaar op zak, Inge was als klein meisje vaker op de gymnastiekvereniging te vinden dan in het zwembad. Zwemmen werd pas ‘haar sport’ toen ze 7 jaar was en ze net als veel van haar vriendinnetjes op zwemles wilde.

En dus werd de gymzaal ingeruild voor het zwembad en begon Inge samen met zusje Lia bij zwemvereniging De Haaien in Leusden. Ze zwommen hier in eerste instantie 1 à 2 keer per week en haalden samen hun B-diploma.

Mark Lie-A-Kwie was Inge’s zwemtrainer bij De Haaien en misschien wel de eerste die Inge’s talent zag. Roelie: ‘Mark zei ooit tegen mij dat haar vlinderslag heel sterk was. Ik zocht er toen niets achter: Inge was nog jong en ze zwom leuk. Maar hij heeft dat toen toch goed gezien.’

De eerste wedstrijden

De eerste ‘echte’ wedstrijden kwamen toen Inge 13 was. Ze zwom én won de 100 meter vrije slag op de Nederlandse Jeugd Kampioenschappen en maakte bovendien haar internationale debuut op de 4 x 100 meter estafette tijdens de Jeugd Olympische Dagen in Denemarken.

Het gezin verhuisde in diezelfde periode naar Heerenveen, maar Inge ging al snel regelmatig op en neer naar Drachten, waar een 50 meter bad was. Inge’s school had gelukkig een aparte regeling voor topsporters, waar zij goed gebruik van maakte.

Sporten moet leuk zijn

Plezier stond bij het gezin altijd voorop. ‘Jij moet het leuk vinden, anders stop je’, zei Roelie altijd tegen haar dochter. Dat niet elke ouder die insteek heeft, is jammer. ‘Uiteindelijk is het voor jou als ouder allemaal wel leuk, maar zij moeten het doen, zij moeten het leuk vinden.’

En dat vond Inge. Ze zette zonder klagen de wekker op kwart over 5, smeerde haar eigen boterhammen en miste alleen een training als ze ziek was (en was vervolgens niet te genieten omdat ze haar energie nergens kwijt kon). ‘Het is een soort verslaving’, zegt Roelie.

Topsport

‘We hebben nooit bewust de keuze gemaakt om er voor te gaan. Het is zo gelopen, je rolt er als het ware in’, antwoordt Roelie op de vraag of Inge ooit bewust voor haar carrière als topsportster heeft gekozen.

En met Inge, rolde ook de rest van het gezin de topsportwereld in. Hoewel ze het WK in Doha laat schieten, is Roelie zeker in het begin wel bij bijna alle wedstrijden aanwezig geweest. Heel indrukwekkend vond ze het, de eerste keren.

Tegenwoordig is die spanning voor zowel moeder als dochter minder en zijn de wedstrijden vooral heel erg gezellig. Roelie: ‘Ik zie nu zo veel van de wereld, dat hadden we anders denk ik niet gedaan.’

Hoe lang Inge nog blijft zwemmen, weet Roelie niet precies. ‘We gaan sowieso mee naar Rio’, vertelt ze, ‘dat zijn dan al Inge’s vierde Olympische Spelen. Wie weet worden het wel de laatste.’

Trefwoorden:
Bewaren

Geselecteerd voor jou

Praat mee

Wat is jouw mening over of ervaring met dit onderwerp? Of heb je een specifieke vraag?

Laat hieronder een reactie achter en ga in gesprek.