Na een slepende knieblessure de halve Disney-marathon lopen! | Alles over sport

Na een slepende knieblessure de halve Disney-marathon lopen!

Blog

geplaatst op: 28 december 2016

Hoi! Ik ben Elvera, 29 winters jong. Limburgse in hart en nieren. Gedreven muzikant, sporter en verenigingsmens. Maar vooral gek op alles wat lekker én gezond is. Naast mijn passie voor muziek, ben ik steeds enthousiaster geworden als sporter: hardlopen, bootcamp, krachttraining & squash.

Mijn persoonlijke record verbeteren en mezelf verslaan, is het ultieme doel. Lekker door water en modder ploeteren tijdens een obstacle race. Er is geen fijner gevoel dan obstakels overwinnen en de finish bereiken en denken: “Yes, ik heb het gehaald, zelfs nog sneller dan de vorige keer!” Ik woon in Roermond en werk in Eindhoven bij sportorganisatie Negen; naast mezelf breng ik daar anderen in beweging. In 2017 staan voor mij de 10 miles en halve marathon op de bucket list! En: het lopen van de Disney marathon. Ik ben superblij als dit weer gaat lukken, want ik heb in het verleden veel last gehad van een slopende knieblessure.

***8 februari***

Fit for the future: “Ik wil nooit meer anders”

Zaterdagochtend. De wekker gaat. Nu al? Tijd om op te staan, maar mijn bed is nog zo lekker warm. Nog even snoozen, 5 minuten. Misschien ga ik wel niet. Oké, nog 5 minuutjes extra dan, dat kan best. Nog even lekker opkrullen onder de deken. Dan denk ik aan die twee stukjes vlaai van gisteren. Vooruit, no excuses. Na 15 minuten rol ik, de slaap nog uit mijn ogen wrijvend, eindelijk uit bed. Dat wordt haasten. Vanaf het aanrecht staart de afwas me aan; er is nog zoveel te doen thuis. Toch maar niet gaan?

Ik kom buiten als de stad met een rode gloed ontwaakt. De lente lijkt in zicht, maar brr, wat is het nog koud. Zou ik fietsen of toch de auto nemen? ‘Kom op Elvera, geen gezeur.’ De frisse wind trekt door mijn dunne sportshirt. Een beetje harder trappen, dan krijg ik het vanzelf warm. Het is stiekem toch lekker om zo de ochtend te starten.

Bij aankomst staat de muziek al aan en lijkt een aantal andere sportievelingen al uren wakker. Ik stel me nog even verdekt op om langzaam op gang te komen. Je weet immers nooit wat er komen gaat. Het wordt afzien. Please, geen burpees vandaag.

Een uur later lig ik uitgeput op de grond. Ik lach en denk terug aan dat warme snooze-moment in bed. Het is me toch weer gelukt. Voldaan doe ik de laatste rekoefening. Nieuwe energie stroomt door mijn lichaam, het weekend kan beginnen. Dit gevoel is onvervangbaar, het is een heerlijk gevoel van geluk. Ik wil nooit meer anders.

Work hard, play hard. Just another day at the playground

Sport en ik zijn niet altijd een goed team, we haten elkaar even vaak als dat we vrienden zijn. Challenges, nieuwe doelen en (obstacle) runs helpen, maar vooral het gevecht met mezelf triggert me er elke keer voor te gaan. Het is afzien en genieten tegelijk. Dat waren ook de afgelopen weken van de FITchallenge17. Met nieuwe kennis, energie en vol goede moed ga ik de rest van het jaar in. Kilometers maken. En mijn blessure? Dat is een signaal van mijn lichaam, waar ik naar heb leren luisteren. Ook dat lukt nog niet altijd, maar ik heb ontdekt dat ik dat maar beter te vriend kan houden ☺.

 

***7 februari ***

Fotodagboek week 4: Game on op de bowlingbaan..

 

***25 januari***

5 vragen aan: Elvera liet haar blessure nogmaals bekijken door een fysiotherapeut.

Met welke sportexpert heb je een consult gehad?
Ik heb een consult gehad bij een fysiotherapeut.

Wat was de reden dat je koos voor deze expert?
Ik had eigenlijk mijn voorkeur uitgesproken voor een andere sportexpert, maar vanwege mijn blessure ben ik toch gekoppeld aan een fysiotherapeut. Niet geheel onterecht, want mijn blessure steekt af en toe nog de kop op en is dus nog niet helemaal onder controle. Een proces van de lange adem, waarbij af en toe een expert die een handje helpt zeker geen overbodige luxe is.

Had je vragen vooraf aan de expert? Zo ja, wat waren deze vragen?
Ik was benieuwd hoe deze fysio tegen mijn blessure zou aankijken. Ik had geen vragen op voorhand voorbereid en was vooral benieuwd naar zijn kijk op mijn blessure. In dat soort situaties heb ik veel vertrouwen in de expert, dus liet ik het oordeel vellen volledig aan hem over.

Wat was de grootste eyeopener tijdens het consult?
Hij had echter weinig toe te voegen aan eerdere diagnoses die reeds door mijn eigen fysio gesteld waren. Het zou bovendien overbodig zijn om allerlei testen opnieuw uit te voeren aangezien hij zich aansluit bij het behandelplan van mijn eigen fysiotherapeut. We hebben afgesproken, dat hij contact opneemt met mijn fysio om mijn behandeling te bespreken en te bekijken of hij ergens nog een helpende hand kan bieden. Uiteindelijk ligt de discipline en motivatie om mijn blessure te lijf te gaan grotendeels bij mijzelf. Nog een hele klus, maar er zijn voldoende experts die mij daarbij kunnen helpen.

Met wat voor gevoel ging je weg bij de expert?
Een beetje teleurgesteld, omdat ik weinig geholpen ben. Ondanks dat ik weinig nieuwe informatie heb gekregen, was het fijn mijn verhaal te kunnen doen en bevestigd te krijgen, dat ik vooral door moet trainen en oefenen om de blessure de wereld uit te helpen.

 

***17 januari***

Hij keek met een andere blik naar mijn blessure, hoe is deze eigenlijk ontstaan?

Elvera is bij een preventiecentrum geweest om kennis te maken met een specialist op het gebied van training en revalidatie. Zij hebben het gehad over de juiste voorbereiding voor de 10 mijl. Ook kwam haar oude knieblessure ter sprake, waarbij zij weer een heleboel nieuwe inzichten heeft gekregen. De komende weken kan Elvera aan de slag met een combinatie van hardlopen, krachttraining en bootcamp. Een schema en goede gespecialiseerde informatie helpt haar met de voorbereidingen voor de Cityrun! Succes Elvera!

 

***12 januari***

Sportief het jaar afgesloten en ingeluid!

2016 loopt ten einde. Ik kijk terug op een aantal sportieve hoogtepunten het afgelopen jaar. Maar het is ook de tijd voor goede voornemens en een bucketlist! 2017 wordt een sportief jaar met uitdagende (obstacle) runs. Hoe kan dat nu beter dan met de #FITchallenge17 als stok achter de deur. Ik heb er zin in om in het nieuwe jaar sportief aan de slag te gaan. No excuses! Gewoon doen.

Eigenlijk verandert er niets op 1 januari 2017. Het lijkt een bijzonder moment die jaarwisseling, maar toch is die eerste dag van het nieuwe jaar net zoals alle andere dagen in het jaar. Ik ga lekker verder met waar ik in 2016 al mee begonnen ben; fitter en sneller worden! Daarom heb ik 2016 sportief afgesloten en ben ik 2017 sportief begonnen, ook een beetje om alle wafels en oliebollen weg te jagen ☺.

Laatste bezoek aan de sportschool in 2016 & Eerste 5 km in 2017

Natuurlijk waren de feestdagen vooral gezellig met familie, vrienden en lekker (en veel) eten en drinken. Heerlijk genoten van een winterbbq en de dag erna een rustgevende wandeling om weer energiek het nieuwe jaar te beginnen.

Winterbbq als afsluiting van 2016 & Genieten tijdens een wandeling in 2017

Met de #FITchallenge17 als stok achter de deur kan het niet misgaan, al wordt het een uitdaging om de challenge tot een succes te brengen. Sporten in de regen, kou of zelfs sneeuw? Of toch lekker met thee op de bank chillen? Hopelijk kan ik voldoende tijd voor de challenge vrijmaken en blijf ik mijn blessure de baas om de nodige kilometers te maken in 2017, die me brengen naar de halve marathon in Disneyland Parijs!

Alles in gereedheid voor de FITchallenge17!

 

Onderwerp(en): FITchallenge 2017

Auteurs:

Kenniscentrum Sport
Kenniscentrum Sport

Bewaren:

Bewaren

Gerelateerde artikelen

Anderen bekeken ook