Schrijf je in voor de nieuwsbrief:
Sluiten

Is ons sportklimaat te zacht?

Artikel

Onlangs werd het in de wetenschappelijke literatuur weer bewezen: sporters die opgevoed worden in een taakgericht en motiverend klimaat blijven langer sporten. Dat dat heel positief en belangrijk is, staat buiten kijf en als bewegingswetenschapper zeg ik wel eens met enig gevoel voor overdrijving dat bewegen overal goed voor is.

Vanuit het perspectief van sportdeelname, kwaliteit van leven, levensvreugde en zorgkosten moeten we dan ook zeker dit soort taakgerichte klimaten blijven scheppen. Kunnen we daar echter in doorschieten?

Taakgericht klimaat

Voor diegenen die niet weten wat een taakgericht klimaat is: even terug naar de basis. In de theorie worden twee hoofdtypen van prestatiebenadering onderscheiden: taakgericht en prestatiegericht. In een taakgericht klimaat gaat het erom om zelf steeds beter te worden in de taak: je gaat technisch mooier verspringen en ‘toevallig’ ga je daardoor ook verder springen.

Bij een prestatieklimaat gaat het om de prestatie en stel je andere doelen: leren en jezelf verbeteren staan centraal.

Je wil verder springen dan je eerder kon of, erger nog, je wil in plaats van 5e nu minstens 4e worden in de wedstrijd: resultaat en winnen staan voorop.

De beste willen zijn

‘Erger nog?’, hoor ik je denken. ‘Hmm, is dat zo erg?’ Afgelopen weekend hadden we met de atletiek-pupillen een Athletics Champs wedstrijd.1 Een volledig nieuwe, innovatieve vorm van atletiek die ontwikkeld is met de belevingswereld van het kind als uitgangspunt. Terug thuis betrapte ik mezelf erop dat ik de uitslagen online bekeek en meteen naar het verenigingsklassement doorklikte. We zijn immers de vereniging met de meeste deelnemers, dus dan wil je als trainer het verenigingsklassement winnen. Meteen bekroop me de gedachte dat voor deze kids (10-11 jaar) winnen helemaal niet belangrijk is en ik voelde me bijna schuldig dat ik dit klassement als eerste wilde bekijken en er stiekem best waarde aan hecht.

Was dit een zondige gedachte? Het gaat in ieder geval in tegen de boodschap van de theatervoorstelling ‘Wel winnen hè?‘ waar ik in een eerdere blog aan refereerde.

Tegelijkertijd bekruipt me dan de vraag of je ook kunt doorschieten in die gedachte.

Lievertjes

Sportiviteit en respect op en rond het sportveld moeten centraal staan, natuurlijk. Maar creëren we hiermee geen sporters die als ze later een 800 meter moeten lopen een stapje opzij doen als ze merken dat een concurrent opgesloten zit in de groep?

Hierover nadenkend en kijkend naar de spelsporten waar meer directe beïnvloeding tussen tegenstanders is, luister ik naar de beknopte levensverhalen van de tennissers op Roland Garros en loop ik de profvoetballers van wie ik het verhaal ken langs. De succesvolle spelers zijn in merendeel gevormd door veel en hard werk vanaf zeer jonge leeftijd. En komen voornamelijk juist niet uit de beschermende milieus maar zijn ‘streetwise’. Hoe of in welke sporten gaan we de top-10 ambitie van het NOC*NSF waarmaken als we met ons huidige sportklimaat ‘lievertjes’ blijven opleiden?

Lees meer

Trefwoorden:
Bewaren

Geselecteerd voor jou

Praat mee

Wat is jouw mening over of ervaring met dit onderwerp? Of heb je een specifieke vraag?

Laat hieronder een reactie achter en ga in gesprek.