Schrijf je in voor de nieuwsbrief:
Sluiten

Grotere therapietrouw bij acceptatie van blessure

Artikel

Geplaatst op 30 oktober 2014

Geplaatst op 30 oktober 2014

Atleten die hun blessure accepteren en weten hoe lang hun hersteltijd is, voeren hun revalidatieprogramma beter uit dan atleten die het gevoel hebben onder tijdsdruk te staan om zo snel mogelijk te revalideren.

Gedrag na blessure

Veel atleten lopen tijdens hun carrière één of meerdere blessures op. Een goede houding ten opzichte van het herstel en het revalidatie-traject heeft een positief effect op het herstel (zie bijvoorbeeld hier). Vaak concentreert het team (bijvoorbeeld de coach en de sportarts) rond de atleet zich voornamelijk op de fysieke aspecten en het oefenprogramma dat nodig is voor een goed herstel. Tatsumi en Takenouchi denken dat aandacht voor de psychologische aspecten bij blessures, zoals verdriet of acceptatie, ook belangrijk is voor een optimaal herstel. Zij hebben daarom een aantal vragenlijsten ontwikkeld en hebben onderzocht of de houding van een atleet ten opzichte van het herstel te meten is. Ook hebben zij de relatie tussen de houding van de atleet en zijn herstelgedrag, in dit geval de deelname aan een revalidatieprogramma, onderzocht.

Vragenlijsten

De onderzoekers hebben 133 Japanse wedstrijdsporters (gemiddeld 20 jaar) ondervraagd. De deelnemers waren allen minstens 1 keer geblesseerd geweest (gemiddeld 8 weken lang) en speelden op regionaal of nationaal niveau. Zij moesten terugdenken aan de periode van hun blessure en vulden meerdere vragenlijsten in waarin onder andere is gevraagd of zij zich nuttig voelden binnen hun team, of zij tijdsdruk voelden om snel te herstellen, en of zij goed konden communiceren met de andere teamleden. Ook is gevraagd naar hun acceptatie van de huidige situatie en de kennis over wat ze te wachten stond in de herstelperiode. Vervolgens is gevraagd hoe vaak zij deelnamen aan een revalidatieprogramma, of zij dit programma ook afrondden en hoe hard zij hun best deden tijdens het programma (positief herstelgedrag).

Na analyse van de resultaten bleek dat een laag gevoel van tijdsdruk tijdens de revalidatie en meer kennis van wat de atleten te wachten stond tijdens de herstelperiode, gerelateerd waren aan een positief herstelgedrag. Een goede communicatie met de teamleden en het gevoel een belangrijke rol te spelen binnen het team waren niet van invloed op de participatie aan het herstelprogramma. Het lijkt erop dat iets meer dan een kwart van het positieve herstelgedrag verklaard kan worden met behulp van de 2 bovenstaande factoren.

Conclusie

Uit deze resultaten blijkt dat het herstelgedrag van Japanse sporters gedeeltelijk te voorspellen is met behulp van vragenlijsten. Wel blijkt ook dat het herstelgedrag voor ongeveer 75% afhangt van zaken die in deze studie niet gemeten zijn. Het zou hier bijvoorbeeld kunnen gaan om praktische zaken zoals reistijd of financiële middelen, maar welke dit zijn is niet onderzocht. Het is echter de vraag of deze voor topsporters een belangrijke rol spelen bij het al dan niet uitvoeren van een revalidatieprogramma. Daarnaast is niet duidelijk in hoeverre de cultuurverschillen tussen Japanse en Nederlandse atleten deze resultaten beïnvloeden. Het lijkt desondanks aan te raden om in de gaten te houden of sporters emotioneel kunnen omgaan met hun blessure en of zij doelgericht actie kunnen ondernemen om te herstellen. Als dit niet zo is, kunnen deze sporters wel wat extra hulp (bijvoorbeeld in de vorm van meer begeleiding) gebruiken.

Tatsumi T, Takenouchi T (2014) Causal relationships between the psychological acceptance process of the athletic injury and athletic rehabilitation behavior. J. Phys. Ther. Sci., 26:1247-1257
Trefwoorden:
Bewaren

Geselecteerd voor jou

Praat mee

Wat is jouw mening over of ervaring met dit onderwerp? Of heb je een specifieke vraag?

Laat hieronder een reactie achter en ga in gesprek.