Sluiten

Betere prestatie in de hitte door misleiding!?

Artikel

Geplaatst op 16 februari 2012

Geplaatst op 16 februari 2012

Er wordt steeds meer onderzoek uitgevoerd naar de effecten van het geven van verkeerde feedback aan atleten op zowel de fysieke als de mentale prestatie.

Vaak wordt in studies getracht een antwoord te vinden op de vraag op basis van welke informatie een atleet bepaalt hoe moe hij is. Wordt dit puur op gevoel gedaan of ontstaat er ook op basis van feedback over de prestatie (bijvoorbeeld hartslag of snelheid) een gevoel van vermoeidheid? Castle et al. zijn in hun onderzoek ingegaan op de vraag of het bewust geven van onjuiste informatie kan leiden tot prestatieverbeteringen tijdens een tijdrit in een warme omgeving.

Een zevental proefpersonen (volgens Castle et al. zijn het recreatieve wielrenners) reed, na meerdere oefensessies, in wisselende volgorde drie keer een dertig minuten durende tijdrit op een ergometer. Alleen de klimatologische omstandigheden tijdens de testen verschilden. In de controlesituatie (CON) werd gereden bij een temperatuur van 21,8 graden Celsius en een luchtvochtigheid van 43,3 procent. De omstandigheden tijdens de andere twee (warme) testen waren nagenoeg gelijk: 31,4 graden Celsius en 63,9 procent (HOT) versus 31,6 graden Celsius en 65,4 procent (DEC = de misleidende situatie). Tijdens CON en HOT kregen de wielrenners correcte visuele en auditieve feedback over zowel de omgevingsomstandigheden als de rectaal gemeten kerntemperatuur. Tijdens DEC werden de omgevingstemperatuur en luchtvochtigheid echter incorrect teruggekoppeld, namelijk 26,0 graden Celsius en zestig procent. De kerntemperatuur werd standaard 0,3 graden Celsius te laag teruggekoppeld. Het doel bij alle testen was om een zo groot mogelijke afstand af te leggen, waarbij de wielrenners zelf hun pacing-strategie en cadans mochten bepalen.

Na afloop van alle testen bleek dat de wielrenners tijdens DEC inderdaad verder hadden gefietst dan tijdens HOT (16,74 km vs 15,88 km), en even ver als tijdens CON (16,63 km). Logischerwijs werd ook een hoger vermogen geleverd tijdens DEC dan tijdens HOT (184 Watt vs 168 Watt), en evenveel als tijdens CON (180 Watt). De kerntemperatuur en de hartfrequentie waren bij aanvang van alle drie de testen even hoog en ook het verloop tijdens de testen was gelijk.

Uit de resultaten blijkt dat het bewust geven van misleidende informatie inderdaad van invloed kan zijn op de fysieke prestatie. Er zitten echter te veel haken en ogen aan de studie van Castle et al. om een mogelijke verklaring te kunnen geven voor dit fenomeen. Zo was het aantal proefpersonen erg gering. Er wordt hier bewust over proefpersonen gesproken in plaats van wielrenners, aangezien het niveau van de prestaties niet erg hoog was. Het is dan ook maar de vraag of de gevonden resultaten zich laten vertalen naar de topsport. In hoeverre topwielrenners vatbaar zijn voor misleidende feedback is onduidelijk. Daarnaast is het niet duidelijk of alle proefpersonen tijdens DEC harder fietsten dan tijdens HOT. Een laatste discussiepunt is dat de testen in een klimaatkamer zijn uitgevoerd, hetgeen uiteraard weinig overeenkomsten vertoont met een werkelijke wielrensituatie. Zo kan onder andere het lichaam niet gekoeld worden door eventuele rijwind.

Coaches die op basis van deze studie besluiten bewust incorrecte prestatieparameters terug te koppelen moeten dat wel realistisch doen. Als atleten door hebben dat ze misleid worden is het eventuele positieve effect direct weg, en misschien ook het vertrouwen in de coach.

Castle PC, Maxwell N, Allchorn A, Mauger AR, White DK (2012) Deception of ambient and body core temperature improves self paced cycling in hot, humid conditions. Eur. J. Appl. Physiol., 112: 377–385
Trefwoorden:
Bewaren

Geselecteerd voor jou

Praat mee

Wat is jouw mening over of ervaring met dit onderwerp? Of heb je een specifieke vraag?

Laat hieronder een reactie achter en ga in gesprek.