Schrijf je in voor de nieuwsbrief:
Sluiten

Atleten die overreached zijn verbeteren prestatie na taperperiode niet

Artikel

Geplaatst op 18 augustus 2014

Geplaatst op 18 augustus 2014

Prestatieverslechtering tijdens een intensievere trainingsperiode (functionele overreaching, F-OR) voorspelt een slechtere prestatie in de taperperiode. Een taperperiode van 2 weken lijkt optimaal voor atleten die niet F-OR zijn. Voor F-OR-atleten is zelfs 4 weken taperen echter niet voldoende om de prestatie te verbeteren.

Vaak verhogen atleten de trainingsduur tijdens een bepaalde periode om de prestatie te verbeteren. Sommige atleten gaan hierdoor tijdelijk slechter presteren. Zij zijn dan “overreached”. Als de prestatieverslechtering van korte duur is en na een relatief minder intensieve periode, ook wel de “taper-periode” of “taperen” genoemd, juist verbetert, spreekt men van functionele overreaching (F-OR). Aubry en collega’s onderzochten wat het effect is van een overtrainingsperiode en een taperperiode op de optimale prestatie.

Aanpassingen in trainingsintensiteit

Aan deze studie deden 33 goed getrainde triatleten met een VO2max van ongeveer 4450 ml/min mee. Zij trainden minimaal 10 uur per week. Alle deelnemers deden eerst 3 weken lang hun gebruikelijke training, en vervolgens 1 week waarbij de trainingsduur met 30% verkort werd, maar met dezelfde trainingsintensiteit. Vervolgens zijn de triatleten in 2 groepen verdeeld. De overtrainingsgroep (OT, 23 atleten) deed 3 weken lang 30% langere trainingen dan zij gewend waren, en de controlegroep (10 atleten) bleven de gebruikelijke training volgen. Beide groepen kregen vervolgens een taper-periode van 4 weken waarin de trainingsduur iedere week met 40% verminderde. Elke keer als de trainingsduur in omvang veranderde en elke week tijdens de taperperiode, deden alle triatleten een maximaaltest.

In de OT-groep waren 11 atleten overreached (F-OR): hun prestatie verslechterde door de verhoogde trainingsduur en zij waren zeer vermoeid. De overige 12 atleten uit de OT-groep gingen op geen enkel moment slechter gingen presteren, zij zijn “acute fatigued” (AF) genoemd. De atleten in de F-OR groep verbeterden hun prestatie vergeleken met het begin van de studie niet, zelfs niet tijdens de 4 weken durende taperperiode. Ook had een groot aantal van de F-OR-atleten een infectie aan de bovenste luchtwegen (URTI) gekregen. De controlegroep en de AF-groep verbeterden de prestatie wel, waarbij de AF-groep beter presteerde dan de controlegroep. Alle groepen bleken hun beste prestatie al in de tweede week van de taperperiode te leveren.

Conclusie

Uit deze resultaten blijkt dat een verhoging van de trainingsduur gevolgd door een taperperiode, alleen tot prestatieverbetering leidt bij atleten die dit fysiek aankunnen. Vergeleken met de controlegroep verbeterde de prestatie bij deze atleten significant. Verhoging van de trainingsduur vlak voor een wedstrijd kan voor sommige atleten echter averechts werken.

Aubry A, Hausswirth C, Louis J, Coutts AJ, Le Meur Y (2014) Functional overreaching: The key to peak performance during the taper? Med. Sci. Sports Exerc., DOI: 10.1249/MSS.0000000000000301
Trefwoorden:
Bewaren

Geselecteerd voor jou

Praat mee

Wat is jouw mening over of ervaring met dit onderwerp? Of heb je een specifieke vraag?

Laat hieronder een reactie achter en ga in gesprek.